803 Vissen naar sukkels (3): enkele concepten uitgelegd. Wow, kijken!
Inmiddels voor mij al het boek van het jaar (met terugwerkende kracht, want uit 2015) omdat het de boodschap is die ik al veel langer zoek, de stem is die ik zocht voor een aantal thematieken, de onderbouwing van mijn observaties, of zo je wilt frustraties. Het zoeken naar zwakheden is niet iets raars of een uitzondering, maar om redenen van ‘marktwerking’ de logische en gedwongen uitkomst van zoals we onze samenleving hebben ingericht. Ach, je wist het natuurlijk al veel langer. Dat een abonnement bij een sportschool erg goedkoop is of lijkt, maar je er aan vastzit en omdat je er uiteindelijk toch weinig gebruik van maakt (wisten zij al lang!). Waarom het zo lastig is om je abonnement op te zeggen en zo makkelijk om het aan te gaan. Waarom je altijd je adres achter moet laten als je weer ergens een ‘gratis scan’ krijgt aangeboden. Waarom je als je net een tv hebt gekocht, wordt verleid om een screen-polish te kopen voor je kostbare scherm (€25 voor een potje, bij de Action voor €1.99) of onderhoudsverzekering voor een langere garantie. Zeker, de oude wijsneus Friedman zei het meen ik al (of was het toch iemand anders): there is no such thing as a free lunch. Of zoals anderen het ook wel vertellen: follow the money.
Dit boek trekt dat negatieve en vervelende verhaal dat we niet willen horen naar een hoger plan. Het wordt voorzien van labels als ‘reputatie-mijnbouw’ of ‘de aap op je schouder’ die staat voor je zwakke impulsieve kant. Dat is de kracht van het verzamelen van data (gratis accounts en opslag), systematisch je zwakheden in kaart brengen en op het juiste moment toeslaan. Niemand ontkomt er aan, je zit in de val. Laat ik met de 5.6-versie in de hand eens een paar van die concepten uit dat boek lichten en in een uitleg-plaatje zetten. Vroeger had ik daar Stijn voor nodig (lees je mee, haha) want dat was wat we samen deden: ingewikkelde verhalen simpeler maken (Stijn moest me remmen, ik kon het ook weer ingewikkelder maken) en er dan een plaatje bij tekenen. Stijn vertelde me dat het helemaal niet om de techniek ging, dus ik ben ook zelf met de pen in de hand gaan krabbelen. Hoe dan ook, onze GDV kan het inmiddels ook al aardig en daar gaat deze blog over. Kijk en huiver hieronder.
